Sözlükte zulüm; baskı, şiddet, eziyet, doğru yoldan sapmak, hakkını vermemek, bir şeyi yerinden başka bir yere koymak gibi anlamlara gelir.
Zulüm kavramı Kur’an öncesi Arap toplumunda insanî ilişkilerde her türlü olumsuz söz, fiil ve davranışı ifade etmekte kullanılmıştır. Kur’an’da bu kavram insanlar arasındaki olumsuz ilişkiyi ifade etmekle birlikte çoğunlukla Allah’a (c.c.) karşı görevlerde inkar ve isyan olan söz, fiil ve davranışları ifade etmektedir.81
Kur’an’da zulüm kavramı şirk, küfür, nifak, insanlara yapılan haksız muamele, azap, işkence, insan öldürme gibi ilahî iradeye ters düşen her türlü inanç, söz, fiil ve davranılşar anlamında kullanılmıştır.82 Kur’an-ı Kerim’de zulüm, en büyüğünden en küçüğüne kadar her türlü günah, isyan ve itaatsizliktir. Allah’a (c.c.) ortak koşmak, ayetleri yalanlamak, içki, kumar, zina vb. davranışlar zulüm olduğu gibi namaz kılmamak, mazeretsiz oruç tutmamak gibi ibadetleri terk etmek, işlenen günahlara tövbe etmemek de zulümdür.
Yüce Allah Lokmân suresinde “… Yavrum! Allah’a ortak koşma! Çünkü ortak koşmak elbette büyük bir zulümdür.“83 buyurarak en büyük zulmün kendisine ortak koşmak olduğunu bildirmiştir. Sevgili Peygamberimiz bir hadisinde “… Müslüman, Müslüman’ın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu yardımsız bırakmaz ve onu hor görmez.“84 buyurarak Müslümanların ne kendilerine ne de bir başkasına zulmetmelerini yasaklamıştır.
81. Komisyon, Dinî Kavramlar Sözlüğü, s. 717.
82. bk. En’âm suresi, 82. ayet; Bakara suresi, 35. ve 254. ayetler; Nisâ suresi, 10. ve 64. ayetler; Nûh suresi, 41. ayet.
83. Lokmân suresi, 13. ayet.
84. Müslim, Birr, 32.